‘Seni Seviyorum’ oteli

‘Seni Seviyorum’ oteli

alavya ıtel

Adını ‘Aylavyu’ yani ‘I love you’dan alan zevkli otelAlavya, Alaçatı’da alışık olmadığımız ferahlığıyla da mutfağıyla da misafirlerini iyi şımartıyor.

Alaçatı lerinin ortak özellikleri var: Küçükler bir kere. Hap kadarlar. Dört beş odaları var, odanın içinde de kımıldayacak çok az alan. kişinin aynı anda çarpışmadan dolaşması, insanın ayağını yatağın/sandalyenin ayağına takıp ciyaklamadan ayrılması zor… Bahçe de sınırlı oluyor dar sokaklardan, sıkışık metrekarelerden payını alarak. Şöyle yayılacak rahat bir alan, ara ki bulasın. Buna karşılık kahvaltıları hem sempatik hem zengin genellikle. Ki ikisinin bir arada olması çok da sık rastlanan huy değil! Ortak bir estetik var ya Alaçatı’da, kahvaltı sofrasına da yansıyor o. Örtüsüyle, kap kacağıyla, natürel renk ve tonlarıyla, sofra düzeniyle öncelikle göz dolduruyor kahvaltı. Ege peynirli-zeytinli, ev yapımı reçelli ve de simitli-börekli-poğaçalı içeriğiyle de hem göz hem mide doyuruyor. Yine de hem nitelik hem nicelik olarak bu kadar dolu dolu kahvaltıya alışık değiliz bir Ege kasabasında. Kurulmuş olan büyük sofra, bir dekorasyon dergisinden fırlamış gibi. Duvardaki resimler, çanaklar, alet edevat güzel bir kere. Çeşit bol ama standart açık büfe mamulü değil hiçbiri. Yan tarafta da fırından çıkmış börek, türlü hamur işi formunda tehlikeli günahlar! Tek kusur: Böyle bir sofra kurmuş olsam o boyozu hiç çıkarmam, saklarım mutfağa, kuşlara veririm! Neyse ki (ya da maalesef ki mi demeli) sonra sıcak brownie çıkıyor fırından! Kahvaltı önemli bir otel için ama eğer etrafta insanı mağdur etmeyecek şekilde bir kafe, fırın vs varsa, olmasa da olur. Yurtdışında misal, özellikle kahvaltı almamak daha iyidir çoğunlukla. Gözünüze kestirdiğiniz bir kafeye uğrama, o köşede gözünüzü kamaştıran sandviçleri tatma imkânı verir. Alaçatı çok fazla kahvaltı seçeneği sunmaz ama sonuçta orada da İmren Fırını var, Köşe Kahve var… İki lokma bir şey atıştırıp çay/kahve içilebilecek yer, illa ki bulunur. O yüzden de bir otelin en öne çıkan yanı kahvaltısı olmayabilir. Ama yatak… Yatak önemli. Yastık… Yastık önemli… Duş fıskiyesi… O en önemli. Tazyik. Bir otel odasından beklediğim en birinci şey: Tazyikli duş fıskiyesi! Yerini yadırgayan, yatağı beğenmeyen, yastığını arayan biri değilim. Her yerde uyurum, iyi uyurum. Ama iki otel yatağını unutamıyorum doğrusu: Biri Bodrum’daki Mandarin Oriental. Biri de bu. Allahım, nerdeyim? Neyin üstündeyim? Bulutlarda mı uyuyorum? Burası Alaçatı’daki Alavya. Erkan Tabanca & Rana Erkan Tabanca’nın, alımlı oteli… Kahvaltısı evet iyi, yemekleri açık ara fark atacak bu yaz çünkü Alaçatı’nın en eski ve iyi markası Agrilia buraya taşınmış durumda. Ama odalarıyla da ciddi fark atıyor. Yatak ve yastıklar hakikaten dikkat çekecek kadar rahat, odaların ebatı da Alaçatı standartlarının üç katı filan olsa gerek. Sıkıntı, bunaltı yok. Maddi imkânların estetik beğeniyle bir araya gelmesi çok iyi bir şey. Belli ki hiçbir şeyden kaçınılmamış, hiçbir detay atlanmamış ama işte hiçbir şey de üstünüze gelmiyor. Sakin. Ferah. Huzurlu. Mimari de gözünüzü okşuyor, peyzaj payzaj kokmayan bol ağaçlı, çiçekli yemyeşil bahçe de… Otelin adı niye Alavya? ‘Ay lav yu’ yani ‘I love you’dan geliyor. Rana Tabanca’nın kızı küçükken ‘Ay lav yu’yu (tam da zamane çocukları gibi) ‘Alavya’ şeklinde söylermiş, oradan geliyor. Tatlı, şirin bir durum… Biz de hepinize Alavya diyerek bitirelim!

    Leave a Reply

    Your email address will not be published.*

    WordPress spam blocked by CleanTalk.